Het afgelopen jaar heb ik mijn eerste politiek filosofisch boek geschreven. Het boek gaat over de economie en het huidige systeem waarbij metaforen worden gebruikt om het uit te leggen. Ik ben opzoek naar iemand die enigszins economisch onderlegd is en het leuk vindt om een beginnend schrijver op weg te helpen! Het zou mij enorm leuk lijken als iemand buiten mijn vriendenkring het boek kritisch wil lezen en zijn of haar kritische mening erover wil geven. Iemand die mij hierbij wil helpen? Het is een kort boek van ongeveer 80-90 bladzijdes.

Was ik nooit op de vloer van mijn badkamer gaan liggen, had ik misschien nooit gezien dat de lamp kapot is. Dat de wc rol bijna op is, de bijna versleten broek die ik aanhad, de tandpasta in de pontbak...

Ik kan altijd uit mijn badkamer stappen, ik zie het al voor mij. Mijn natte schoenen bewegen zich langzaam over de vloer, ik pak de klink van de deur vast. Het is ijzer, mijn handen voelen koud aan. Ik kijk naar de veroeste sleutel in het slot, er schijnt een zachte glans op. Een laatste vleugje hoop in een al lang verloren zaak. Ik druk de klink in, het maakt een zachte maar rustgevende klik. Mocht toen heel de wereld stil zijn geweest, hoorde ze het misschien in een naburig gebouw, stad of zelfs land. Maar helaas, het is niet stil achter de deur. Een harde wereld ligt erachter. Nee, ik ben goed op mijn vloer.

Als ik mij langzaam omdraai stoot ik mijn elleboog. Ik voel het niet. Ik zie mijn bad gevuld met geld, waardeloos. Ik was ooit als hen, zij die geld wilden. Ik verkocht deuren, dagen aan een stuk was ik ze aan het schilderen. Ik werkte alleen, dat is wat ik toen zei. Ik was nooit alleen, alleen bestaat niet. Je hebt altijd nog jezelf en je gedachten, dat maakt twee. Ik kocht ooit dertig woordenboeken, schrapte handmatig in elk woordenboek het woord alleen door. Later verbrande ik de boeken met mijn vrouw, een maand daarna verliet ze mij. Ik verkocht het huis, kocht wat verf. En niet veel later zat ik in mijn Volkswagen Golf, op weg naar Spanje. Met 10 deuren op mijn dak vastgebonden.

Mensen noemden me zot, wisten zij veel. Ik wist wel beter, er is altijd wel iemand die een deur nodig heeft. Ik hoorde van Sonnie dat Spanje een tekort aan hout heeft, bosbranden enzo. Ik ken Sonnie al lang, de eerste keer dat ik hem zag was in het park. Sonnie was eenden aan het voederen terwijl ik niet kon kiezen of ik mijn deur grijs of wit wou verven. Verf hem maar wit zei Sonnie ineens, alsof hij mijn gedachten kon lezen. Het leven is al triestig genoeg, gehoord dat John Lennon is vermoord? Sonnie is een heel wijs mens, hij vertelde mij hoe hij de wereld had rondgereisd. Manneke, zo noemde hij mij altijd. Ik kon het appreciëren. Al die officiële namen zijn toch maar een een maatschappelijk complot. Manneke zei hij, een vlugge tip. Als je eenden voert, zorg dan dat je naar het zuiden zit. Dat maakt het brood malser.

SPANJE

Ik moet toegeven, ik heb er niet goed over nagedacht. Spanje lijkt verder te zijn dan Sonnie me vertelde. Manneke, blijf rijden naar het zuiden, en je bent in Spanje voordat je het weet.

Wel ik rijd al voor vier uur en het enige dat ik weet is dat mijn benzine op is. Duwen is de enigste optie, het begint nochtans donker te worden. De wereld laat zijn ware aard zien, als het nacht is zie je pas hoe wreed de wereld eigenlijk is. Iedereen gelooft de wereld, maar ik niet hoor. Fuck you wereld!

Ik zie een zwak licht, het trilt. Het lijkt een herberg te zijn, godverdomme klinkt het ineens uit het galme krot. De naam Henry valt, die naam klinkt mij bekend in de oren. Misschien is het die geile buurman die ik eens naar mijn vrouw zag staren. Zover ik mij herinner hebben zijn ouders hem de naam Henry gegeven. De naam Henry wordt vervolgd door allemaal rare woorden in een andere taal. Nog zoiets, talen. Ik mag ze niet, en ik zal ze nooit mogen. Het is beter dat ik in mijn auto slaap. Ik heb toch geen geld, en het lijkt alsof ze al een deur hebben. Het is stil in mijn auto, mijn vrouw weet niet wat ze mist. Ik kijk nog eens goed door het raam, het is wazig. Ik voel me alleen, wat onmogelijk is. Maar het is zo moeilijk te beschrijven.

SNORLOOS

Ik word opgewekt door geschreeuw, niet de hevige soort. Het geschreeuw dat rustig is, maar je ligt er toch nog over wakker in je bed. Dat was ik aan het doen, aan het wakker zijn. Al liggend in mijn bed denk ik aan hoe vredig dromen eigenlijk wel niet zijn, geen zorgen, geen stress. Maar voor elke droom is er ook weer een nachtmerrie, de mijne moest nog komen.

Er wordt zachtjes op het raam geklopt, ik negeer het. Mensen moeten mij maar eens leren gerust te laten. Ik kijk toch maar eens door het raam, niet omdat iemand erop klopte. Gewoon, omdat ik even door het raam wou zien, mag ik? Er stond een man niet ouder dan twintig, met geen tshirt noch schoenen. Een oude short en een boerenklakske, dat was het. Een snor had hem niet verkeerd gestaan.

Langzaam doe ik de autodeur open, ik neem de zalige ochtendgeur in mij op. De geurrijke bloemetjes kan je al van kilometers ver weg ruiken, in tegenstelling tot het nachtegaaltje dat maar triestig in een boom zit te fluiten. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, wat zit een nachtegaal nu ook in de ochtend te doen? Deze vreugde wordt mij al snel ontnomen door een boertige, wie zijt gij? De snorloze knaap had eindelijk zijn mond opengedaan, en naar mijn mening mocht hij ze snel terug toe doen. Ik had geen zin om op zijn vraag te antwoorden, dus had ik geen andere keuze dan een tegenvraag te stellen: dag snorloze, wat vind jij van koeien? Ik geef toe, ik moet soms wat langer nadenken voor ik iets zeg.

Ik heb voor het eerst iets “serieus” op papier gezet, en ik wil graag “mijn verhaal” schrijven. Het wordt iets autobiografisch, maar ik ben niet van het platslaan van zoiets, dus het is een tikkeltje absurdistisch, maar (hopelijk) zonder dat het de essentie verliest. Het probleem is, ik heb niemand om het te lezen. Ik heb geen personen in mijn omgeving die feedback kunnen geven op wat ik heb geschreven, ik ken geen andere schrijvers of lezers van dit genre. Het is mijn eerste stuk ooit en ik heb totaal geen ervaring hiermee, misschien heb ik wel koeienvlaai geschreven en kan ik het direct in de prullenbak donderen. Vanwege deze twijfel ben ik daarom op zoek naar iemand om te sparren over mn werk. Of het iets is, suggesties, of de “boodschap” overkomt, of het raakt, etc. Mocht je geïnteresseerd zijn om het te lezen zou je dan willen reageren op dit berichtje?

Liefs

Hallo schrijvers!

Ik ben net afgestudeerd als journalist en ben meteen de uitdaging aangegaan om als freelance mediamaker aan de slag te gaan. Mijn ervaring ligt door mijn studies vooral binnen de journalistiek, maar eigenlijk zou ik in mijn beginnende carrière liever de creatieve toer opgaan.

Een van de diensten die ik graag zou aanbieden is die van stemacteur, zowel voor non-fictie- als fictieopdrachten. Om dat te kunnen aanbieden, heb ik concrete voorbeelden nodig die ik kan aanbieden aan potentiële klanten. Daarom heb ik een voorstel: laat me een paar van jullie verhalen herwerken tot een audioverhaal!

Wat jij krijgt: je kortverhaal (maximum 5000 woorden) als mp3-bestand dat je op streamingssites mag plaatsen én winst op mag maken via advertenties, verkoop ... Jouw naam wordt ook vermeld in het audiobestand als auteur.

Wat ik krijg: een modern verhaal waarop ik mijn skills kan laten zien en verbeteren, dat ook ik op publieke websites mag plaatsen als promo, niet om winst te maken. Ik mag het ook aan potentiële klanten bezorgen als voorbeeld van mijn dienstaanbod.

We maken dus allebei reclame voor elkaar én je kan de audio-opname gebruiken om winst te maken terwijl ik het kan gebruiken om ervaring op te doen en klanten aan te werven.

Voorwaarden:

• Zoals eerder vermeld is het maximaal aantal woorden 5000.
• Je kan 1 verhaal inzenden per persoon.
• Ik neem geen expliciet erotische verhalen op.
• Niet elk verhaal kan ik opnemen - ik streef ernaar om ongeveer 5 verhalen op te nemen.
• Alle genres zijn toegestaan.
• Als je twijfelt tussen verhalen, kies voor datgene dat het meest bij een jonge vrouwenstem past (want dat is de enige die ik kan aanbieden xp).
• Ik heb een West-Vlaamse tongval, maar streef ernaar om AN-stemmenwerk te leveren. In mijn enthousiasme kan dat accent er toch eens doorkomen.
• Bij publicatie vermeld je ook mijn naam als die van stemacteur.

Dat is het! Comment of stuur me een berichtje met je verhaal en hopelijk ga ik deze week nog aan de slag met jullie verhalen!

hey guys,
Ik ben momenteel erg bezig met het schrijven van stukjes over de wereld. Ik heb alleen de schrijfstijl nog niet helemaal door. Hierdoor lezen mijn stukjes niet helemaal lekker weg en of zijn grammaticaal gewoon niet lekker te lezen.

Zou het echt waarderen naar enige tips of meningen over mijn stukje.

*PS: Ik weet dat het stukje niet helemaal lekker loopt en veel herhaling heeft, maar ben nog maar net begonnen met schrijven op deze manier

Zou iemand mij kunnen helpen met een verhaal schrijven? Ik heb al een verhaallijn en een deel van het verhaal uitgeschreven, maar ik kom nu niet meer verder! :C Hulp is heel erg gewaardeerd!

Ik ben bezig met het ontwikkelen van een verhaal vanuit het perspectief van een meisje die een psygopaat is. Maar ik heb geen idee hoe ik dit moet aanpakken. Wat voor problemen Psygopaten tegenkomen? Of er een groep is waar Psygopaten hulp kunnen krijgen een normaal leven te leiden? Wat voor persoon dat meisje dan is doordat ze een psygopaat is?

Ik zou het op internet opzoeken. Maar ik weet dat er heel erg veel dingen zijn die niet idereen voorkomen. Ik heb zelf autisme en ik merk dat als ik autisme opzoek je maar een heel klein gedeelte van autisme krijgt en er vaak niet goed word benoemd dat het een spectrum is.

Ik wil dit voorkomen met mijn verhaal. Het liefst wil ik een goed beeld geven van het leven van een psygopaat. ZONDER het in een negatief licht te zetten.

Heeft er iemand tips? Een bepaalde site waar ik accurate informatie vanaf kan halen die ik hiermee kan gebruiken? Of misschien iemand die zelf een psygopaat is en tips kan geven hoe ik haar kan schrijven? Alles is welkom.

Geachte lieve mensen,

Ik ben even op zoek naar wat advies. Zelf ben ik een tijdje bezig geweest met een boeketje schrijven over duurzaamheid, gericht op 50 manieren die niet alleen goed zijn voor de omgeving, maar ook voor je portemonnee. Ik noem dit zelf “lonendzaamheid”. Ik dacht dat het schrijven de grootste uitdaging zou zijn, maar dat bleek niet zo te zijn. Waar ik het meest tegenaan loop, is dat het moeilijkste eigenlijk is om mensen te vinden die geïnteresseerd zijn om proef te lezen.

In mijn omgeving blijken er niet zoveel geïnteresseerden. Ondanks dat ze in eerste instantie zelf hebben aangeboden te helpen, komt er eigenlijk niet zoveel van. Toch vind ik het belangrijk dat iemand de eerste oplage zou beoordelen. Met name omdat mijn manier van schrijven niet de standaard is, en grammaticale fouten zullen er zo nu en dan zeker te vinden zijn. Ook staan er nu al een aantal ideeën in waarvan ik denk dat ze te verwaarloosbaar zijn. Maar om erachter te komen wat in trek is bij niet‑zo‑duurzame mensen, zal het toch afgetast moeten worden.

Ik weet, doordat ik veel met mensen heb gesproken waarvoor ik langs moest op mijn werk, dat vele onderwerpen de mens erg kunnen interesseren, en ik kreeg veel positieve feedback. Alleen: hoe kan ik nu het beste verder? Mijn onzekerheid moet sowieso wat minder worden, maar soms weet ik niet wat ik aan moet met mensen die A zeggen maar B doen. Heeft u wat advies voor mij?

Hallo lieve mede schrijvers,

Reeds heb ik voor het eerste een boek uitgegeven via Boekscout. Helaas wil de verkoop niet erg lopen. Met promotie helpen ze niet echt en ik vind het echt een doolhof. Kunnen jullie me helpen? Ik heb het dan voornamelijk over online promotie, hier heb ik zo goed als geen verstand van.

Alvast super bedankt voor de moeite!

Dag mensen! Op het moment ben ik al een jaar of drie als hobbyist bezig met een aantal werken, en ik vind het wel tijd om contact te hebben met eensgestemden, als proeflezer maar ook als luisterend oor en adviseur wat betreft het brainstormen van mijn schrijfproces. Ben je geintresseerd in fantasy (of heb je ooit iets van Anthony Ryan gelezen) en ben je op zoek naar een niet al te serieuze schrijver die vooral rust en plezier zoekt in schrijven, stuur me een bericht!

Neem eens een kijkje op r/WritingPrompts_NL! Elke dag zal ik hier nieuwe richtlijnen uploaden waarop jij een verhaal kan baseren. Gebruik dit ter inspiratie, lees het werk van anderen en wees blij!

Beste M.,

Het is zonneklaar dat de mail die uit het door u beroerde toetsenbord voortvloeide mij in goede orde bereikt heeft. Dat zulke mooie woorden op mij van toepassing zouden zijn had ik nooit durven dromen. Het is natuurlijk evident dat een mens hoopt om zulke prachtige zinnen onder ogen te mogen krijgen, wie wil er nou niet een mail ontvangen die bol staat van de lofzang, echter is het ontvangen van dergelijke berichten uitverkoren aan slechts de aller gelukkigste die zich voortbewegen over deze aarde.

Toch is het onmogelijk om de ziel te sluiten voor al de pracht die in uw vingers rust, van het eerste woord tot de laatste groet heeft u mij ontroerd, in de war gebracht en bovenal mijn blik geopend voornederigheid.

U bent emoties komen brengen die mij wezensvreemd zijn, u snapt dat een repliek op hetgeen u schreef even op zich moest laten wachten.

"Het universum werkt op ondoorgrondelijke wijze" is een uitspraak die menig mens graag bezigt. Ik snap nu pas de volle intentie van deze woorden, nu ben ook ik één van de gelukkigen die zich met deze wijsheid kan vereenzelvigen. Het 'ondoorgrondelijke' universum heeft mij in de bevoorrechte positie gebracht om uw levenspartner te mogen ontmoeten, degene die uw hart sneller doet kloppen maar ook het mijne niet onbewogen laat. Door de onverwachte speling van het lot heb ik niet alleen uw wederhelft in de ogen aan mogen kijken, maar zie ik ook die van u, al is dit dan virtueel. Echter doet deze virtuele ontmoeting, naar mijn bescheiden mening, niet onder voor een fysieke ontmoeting. Onze ontmoeting voelt voor mij levensecht. Onze ontmoeting voelt nodig, als een sjaal die door de wind zachtjes tegen de blote huid tussen de kin en het borstbeen wordt gedrukt die zo de verraderlijke kilte van het bestaan een klein beetje aangenamer maakt.

Het kan enorm ingewikkeld zijn om langs de hoge bergen van het ego de horizon te bewonderen, dit is een kunst die niet eenieder verstaat en zo moet ook ik mij vaak schuldig maken aan het missen van de weg die soms zo overduidelijk voor je ligt. Alhoewel dit ook een onderdeel is van het leven wat zich niet laat vangen in algemeenheden. U heeft laten zien dat u het vermogen bezit om het ego u niet te laten dicteren, dat u een verwoede strijd kan leveren aan dit veelkoppige monster en dat u met een gedegen zwaard dit monster de baas kunt zijn. Een kracht die ik bewonder. Mijn dank is groot.

Als een oude bekende richt ik mij op en groet ik u, en het mooie leven dat u geschonken heeft.

Hoogachtend,

V.A.

hallo,

Zijn er nog mensen die meedoen aan de Harland prijs voor speculatieve fictie? Ik neem elk jaar deel, maar voor volgende editie zou ik graag mijn tekst eens laten proeflezen.

Ik denk dat dat me enorm zou helpen, maar ben te verlegen om het aan mijn vrienden te vragen. Laat dus vooral weten als jij zin hebt om een kritische blik te werpen!

Ik heb een verhaal rond de 7.500 woorden waarin een groep tieners wakker wordt in een kamer met gezelschapsspellen... Meer wil ik er liefst niet over kwijt, omdat ik ook graag zou horen hoe (on) voorspelbaar de twists zijn.

Ik schrijf nu een verhaal over een cynisch persoon die heel erg in zichzelf zit. Er zit bij hem iets dwars en hij observeert de wereld en begrijpt hem niet.

Nu wil ik een restaurantscene erin zetten waar hij met de schoonfamilie zit en het een hel is en hij alles maar niets vindt, zoals de gespreksonderwerpen en de bediening. Alleen in mijn herinnering van Het Diner komt dit best vaak ook daarin voor (de ober met het vingertje bijvoorbeeld).

Hoe kan ik ervoor zorgen dat het niet zo klinkt als Het Diner?

ik ben bezig met het schrijven van een verhaal (urban fantasy) en een van mijn hoofdstukken is al bijna 7000 woorden lang.

Is dit te lang, moet ik het opbreken.

Er is een punt waarop ik dat kan doen, maar dat zorgt dat het opgesplitst word in een hoofdstuk dat net iets langer is dan 5000 woorden en de ander net iets onder de 2000 is.

Hoi,

Ik ben Asger. Toen ik veertien was begon ik verhalen te schrijven. Ik schreef toen uitsluitend fantasy, en deed heel wat aan worldbuilding. Maar een verhaal eens echt afwerken? Ho maar, dat lukte me niet.

Ondertussen leerde ik bij en schrijf ik meer dan enkel Fantasy.
Mijn afgewerkte gedichten en kortverhalen publiceer ik sinds kort op mijn blog Mensentaal, die je kan vinden op Asger.be

Als jullie een stukje van me lezen, laten jullie dan even weten of je er wat in ziet?

groetjes
Asger