Bu dünya dönmeye devam edecek\ Başladığı ilk gündeymişçesine.\ Yıldızlar yanmaya devam edecek\ Sonsuzluğa kadar sönmezcesine.

Mis gibi çiçekler açıp solacak\ Taşarak akan sel gelene kadar\ Ve o, çağlamaya devam edecek\ Yangınlar onu durdurana kadar.

Bu döngüyü devam ettireceğim\ Varlığından asla bıkmazcasına.\ Seni sevmeye devam edeceğim\ Kırılmış canım yanmazmışçasına.

Uzak bir köyde bir tarla var,

Güneşten alır altın rengini,

O tarlada bir yüce adem var,

Güneşten getirir alın terini

.

Ey adem, sana duyumlarım var,

Senin Havva'n gurbette, elde

Yüreği onun hislerle dolup taşar

Sana bir mektubu elimde

.

Havva'nın senin, akrabası var,

O almış, götürmüş uzak yerlere

Kan harcanmış kelepçeleri var

Takılır birer birer narin bileklere

.

O bileklerde bir de gümüş var,

Bir paslı gümüş künye o,

Elindeki oraktan keskini var,

Bilekteki künyenin kenarı o,

.

Bir sessizlik yüce ademde var,

O yüce vücud devrilir, adem

Ağla ey, gurbete yürek dolar

Boşalt yüce yüreğini, adem

.

Mektubunda seni bekleyesi var,

Gök mavisi lavanta tarlalarında,

Ha bir de sana varma sözü de var,

Göçtüğünde oraya köyden, orada,

.

İlelebet...

Mütefâilün(1. ve 3.dizeler)

Mütefâilün fâlün (2. dize)

Anlamıyorum, vardığım nokta bu mu?

Kötülük vardı, çirkinlik ve mutsuzluk;

Onlardan mıydı bu umutsuzluk?

Kabul ettim, onları da sevdim,

Bendeki kirli yansımalarını da.

Ama on sekizimde, en genç günlerimde,

Koca bir "bu muydu?" ellerimde.

Ağlamak çok yorucu değil mi

Gözaltlarım nemden çürüyebilir gibi

En son kendimi tuttuğumda

Tırnaklarım söküldü galiba

Yaşantımda bana dair çok az şey görüyorum

Saklanacak dost bir gölge arıyorum

Soruyorum: yük müyüm acaba

gölgeye bile Yük müyüm acaba

En sevdigim şiirlerdendir kendisi

Nedendir ruhumun bu garip sükseleri

Kenyadan Konya'ya bi gidip gelmeleri

Düzeltmek için gerektir bana çokça levazım

Böyle bir ruh söyle bana lütfen kime lazım

Kaşığımda bi gariplik var ki ne alsam akıyor

Elimde görünmez bi yarık durmadan kanıyor

Sen ki beni benden bile bilen bir bildir bana beni

Bu garib kulun secdede seni bir dinlemeli

Olmayacak dua yok ki amin demeyeyim

Oldur beni ya da öldür bu hayat kalmakla çekilmez

Kirlenmiş ruh ki bu kir yıkanmakla süzülmez

​

Ey burnumun bağrından çıkan sümük-ü azim

Neden hüzünlenirsin kanıksadığın griplilikleri

Ben ki başkumandanlıktan istifa etmiş biri

Artık kalmadı dilime pelesenkleşmiş sözsel bilgimsiler

Hangi dağdan attılar senin peştamallerini?

Belki incir diktiler ocağına ki bir düğün yapılsın

Cinnîler insanlara kapılsın, merkezinde merkeziyetçiler yakılsın

Başta Kenan Evren

Ve diğerleri

Patronunu öldür

Arabanı gölete sür

Süratli sür

Körleri yücelt

Merkezi ara

Etrafı tara

Kara

Sığamam bazen gecelere

Sığamam belki bu sonlu dizelere

Sığmazsam bil ki bu aciz hecelere

Geçmiyor geceler, sensiz geceler

-------

Bedel midir yalnız geçen sensizlikler

Yanlış hatalara, yanlış sözlere

Biter elbet bu uzun geceler

Lakin sanmam ki unuttursun seni bana bu söken şafaklar..

özlemedim seni
ne kokunu ne de kahve gözlerini
her konuştuğunda beliren tek gamzeni
belki her şeyin olmak için kaybettim kendimi
yinede özlemedim sizi
tek şey özledim sizle ilgili
oda hiçliğindeki halimi

Bilmem kime sorsam ki bu yangın sönebilsin,

Arştan düşen oklar ki bu kalbi yarabilsin.

​Kızgın bakışındaki haşmet midir bilinmez,

İçime düşen kor ki sağanakla silinmez...